DÎROKA SÎNEMAYA KURDÎ

Bingehên Sînemaya
Kurdî bi filmên Zerê û
Kurd-Êzdî di salên
1920’î de (li gor
agahdarîya ku Rohat
Alakom daye) li
Ermenîstanê hatibû
kişandin û filmên ku bi
derhênerîya Emil
Ludwing di salên 1930’î
disa li Ermenîstanê
kişandibû navê filman
"Selahaddin", "Mem û
Zîn", "Xanî Dimdim" û
"Siyabendê Selîwan"
destanên Kurdî re
hatiye avêtin .Ji ber
nebûna bazarakê
netewî-azad û ji ber
astengîyên aborî û
sîyasî Kurd di qada
sînemayê de gelek paş
de man.Di vê navbera
dirêj de di qada
sînemayê de hin xebat
pêk hatibin jî bi
awayekî ciddî û
profesynel di sala
1992’an de bi filma
Nizamettin Ariç bi navê
"Kilamek Ji Bo Beko"
Sînemaya Kurdî çavên
xwe li Dinyayê vekir.Bi
filmên ku piştre hat
kişandin jî sînemaya
Kurdî dest bi çaplûkî
çûnê kir.Di salên dawî
de bi rastî ji pêşketinên
erênî pêkhat.Bi taybetî
azadîya li Başurê
Kurdistanê û mercên ku
hat
guherandin,pêşketina
Medyaya Kurdî,li dar
xistina festivalên filmên
Kurdî,derketina
derhênerên Kurd ku
xwedî
perspektîf,serkeftina
filmên Kurdî ku di
festivalên navneteweyî
de bidestxistin,bi
hezaran çîrokên ku
dîrok û coxrafyaya
Kurdistan dihewîne ku
bo sinemaya Kurdî
pêşerojeke ronal
pêşkeş dike û xalên din
bo rabûna ser pêyan a
Sinemaya Kurdî
faktorên girîngin.